Pradoksy doskonałości

Doskonałego nie można poprawić.

System doskonały (idealny) jest najdoskonalszym jaki może istnieć. Może istnieć? Ale gdzie może istnieć? Wszędzie?
– To trzy, albo więcej wymiarów metrycznych.
A co z czasem, w którym istnieje system doskonały?

Z najwyższej doskonałości systemu wynika, że system doskonały nie udoskonala się, nie poprawia, nie zwiększa swojej doskonałości. Trwa nie podlegając żadnym zmianom, albo zmieniając się zgodnie z doskonałym planem stworzonym kiedyś przez samego siebie. Nic zewnętrznego nie może mieć wpływu na system doskonały. Czynniki zewnętrzne mogłyby zmienić (zakłócić) idealne działanie. Oznacza to, że musi być oddzielony od świata zewnętrznego murem nie do przebycia i podważa ideę wszechobecności. Podważa, ale nie obala jej całkowicie.

1) System idealny może być oddzielony od reszty świata murem półprzepuszczalnym.
2) System idealny może generować informacje i polecenia.

System idealny mógł też kiedyś wygenerować materię. To jest jedna z hipotez kreacjonistów.
System idealny generuje informację.
Model matematyczny jest, jak mówi guru polskich fizyków i matematyków kreacjonistów ksiądz J. Heller, „nieskażony grzechem pierworodnym”. Postuluje on wprowadzenie bożych tematów na szkolne lekcje fizyki i matematyki.

Rzeczywistość fizyczna ma to do siebie, że pasuje do modeli matematycznych o tyle o ile. Tzn. w terminologii religiantów: „jest skażona grzechem”. Model systemu, który nie podlega możliwości udoskonalenia swojego działania, jest realizowany w dyktaturach całkowicie ślepych na opinie poddanych.

Przeczytaj także >>> Zasady niewiary

*********************************************** *************************************************

>>>

Wersja sformalizowana

Definicje:

1) System idealny albo inaczej system doskonały to taki system, który nie popełnia żadnych błędów. –  Zawsze doskonale wykonuje swoje działania. Nigdy nie psuje się. Jest najlepszy z możliwych. Istnieje od czasu początkowego do nieskończoności (jest wieczny). Składa się z części (elementów) podsystemów, które także są idealne.
2) System nieidealny albo inaczej niedoskonały to taki, który popełnia błędy. Nie zawsze wykonuje swoje działanie zgodnie z programem lub (or), czasami się psuję lub ( or) posiada pewne wady, ma skończony czas życia. Składa się z części, z podsystemów, z których przynajmniej jeden jest nieidealny.
3) System prawie idealny jest to system nieidealny, ale taki, który jest zbliżony do systemu idealnego.

Z definicji systemu idealnego wynika bezpośrednio, że żaden element nieidealny nie może do niego należeć oraz, że żaden element nieidealny nie może mieć wpływu na jego działanie. Używając innego słownictwa.
System idealny musi być oddzielony murem (WALL, ŚCIANA) od świata nieidealnego.

Z definicji systemu idealnego wynika, że nie może on się zmieniać, doskonalić, ponieważ jest już doskonały. Nie może się uczyć ponieważ wszystko wie. Nie może zmieniać swojego programu, ponieważ ma najlepszy z możliwych. Innymi słowami system idealny nie ma historii. (czas stanął w miejscu, TIME IS OVER, THE END OF HISTORY) (tu zatrzymał się czas).

Ruch okresowy jest możliwy i system idealny może przechodzić przez różne fazy powracając okresowo do stanu (chwili) początkowej – czasu T0. Do systemu idealnego nie może wejść żaden element nieidealny ze świata zewnętrznego – wyjątek stanowi informacja w postaci czystej. Ponieważ w przypadku wejścia czegoś nieidealnego do systemu przestałby on być idealny (wynika to bezpośrednio z definicji systemu idealnego).

Żeby wyodrębnić system idealny z systemu nieidealnego trzeba zbudować mur, który oddzieli system idealny od reszty świata, która pozostanie nieidealna, albo zaprowadzić system idealny od razu wszędzie w określonej chwili (koniec świata, THIS IS THE END, THE END OF THE WORLD). Po zbudowaniu muru należy w obszarze odgrodzonym murem zlikwidować (OSTATECZNE ROZWIĄZANIE) wszystkie elementy nieidealne, ponieważ system idealny musi składać się wyłącznie z elementów idealnych.

*********************************************** *************************************************

TWIERDZENIE 1
System idealny może istnieć jedynie poza światem rzeczywistym, i ze świata nieidealnego nie da się go wyodrębnić.

Dowód:
Gdyby udało się go wyodrębnić to odgrodzony murem znalazłby się poza światem rzeczywistym. Jeżeli nie da się go wyodrębnić to także nie istnieje.

Wniosek:
Jeżeli systemu idealnego nie ma, to nie można go stworzyć (KOŃCA ŚWIATA NIE BĘDZIE, NEVER ENDING STORY).

******************************************** *****************************************************

Nadzwyczajny system idealny.

Nadzwyczajny system prawie idealny.

Definicja:
1) Nadzwyczajny system idealny jest to taki system idealny, którego MUR jest nieprzepuszczalny tylko w w jedną stronę.

Od tej pory poprzedni system idealny będziemy nazywać zwykłym systemem idealnym.

Nadzwyczajny system idealny może generować cokolwiek (np. informację, programy, materię) do świata zewnętrznego. Wewnątrz nadzwyczajnego systemu idealnego (N.S.I.) czas płynie razem z czasem świata nieidealnego, ponieważ czas to zmiana, a nadzwyczajny system idealny generuje zmiany w systemach nieidealnych.

Istnienia nadzwyczajnych systemów idealnych nie da się logicznie wykluczyć, co jak widać jest bardzo proste w przypadku zwykłych systemów idealnych. (Twierdzenie 1).

To czego istnienia nie można wykluczyć może istnieć, ale nie musi. (Istnienie nadzwyczajnych systemów idealnych nie jest konieczne).

TWIERDZENIE 2
Jeśli postulat, że istnieje co najmniej jeden nadzwyczajny system idealny jest fałszywy, to prawdziwe jest twierdzenie przeciwne: Nie ma żadnego nadzwyczajnego systemu idealnego.

Dowodów w tej sprawie jest bardzo dużo. Są dowody na to, że istnieje wyłącznie jeden nadzwyczajny system idealny, oraz takie dowody, które dowodzą, że nadzwyczajnych systemów idealnych jest bardzo dużo. (Dobrych dowodów nie znam). Nie wiadomo, czy dobre dowody istnieją – zgodnie z twierdzeniem Gedla. Skłaniam się ku poglądowi, że istnieje nieskończenie wiele NSI. Skłaniam się ku temu, ale w to nie wierzę, choć inne rozwiązania wydają mi się absurdalne. Model w którym każda wolna decyzja jest efektem istnienia NSI i jest najlepszym obecnie istniejącym modelem, ale mogę się mylić. Patrz także Popper „Świat Skłonności„.

Nadzwyczajne Systemy Prawie Idealne (NSPI) istnieją w sposób oczywisty.

Każdy człowiek i każde zwierze to Nadzwyczajny System Prawie Idealny, wyodrębnione ze świata indywiduum, oddzielone murem. Posiadające swój program i homeostatyczną równowagę. Chyba najlepszy przykładem nadzwyczajnego systemu prawie idealnego jest władca rządzący zza murów twierdzy nie do zdobycia.

System prawie idealny można stworzyć dla różnych wartości prawie. Twierdzenia Teorii Systemów są prawdziwe niezależnie od tego jaki program realizuje system).

Adam Jezierski

Dodaj komentarz


komentarzy: 3

  1. Z najwyższej doskonałości systemu wynika, że system doskonały nie udoskonala się, nie poprawia, nie zwiększa swojej doskonałości. Trwa nie podlegając żadnym zmianom, albo zmieniając się zgodnie z doskonałym planem stworzonym kiedyś przez samego siebie. Nic zewnętrznego nie może mieć wpływu na system doskonały. Czynniki zewnętrzne mogłyby zmienić (zakłócić) idealne działanie.

    Dotąd prawda.

    Oznacza to, że musi być oddzielony od świata zewnętrznego murem nie do przebycia i podważa ideę wszechobecności. Podważa, ale nie obala jej całkowicie.

    Owszem, oznacza to, że musi być oddzielony murem od świata zewnętrznego, ale jednostronnie. Bowiem tylko oddziaływanie systemu niedoskonałego na doskonały jest dla doskonałego zgubne w skutkach, a nie odwrotnie.

    Tzn. w terminologii religiantów: wyklucza jakiekolwiek interakcje człowieka z bogiem, ale nie wyklucza ingerencji boga w sprawy ludzkie. Stąd spełnialność modlitw jest równa prawdopodobieństwu wystąpienia tego, o co modlący się modli.

    1. Dobrze zrozumiałeś przesłanie wykładu…-:)

      Po wykładzie będzie dyskusja, w której weżmie udział kilkunastu doktorów i profesorów filozofii.

      Są wśród nich religianci, może jakiś ksiądz będzie na wykładzie, będą byli marksiści obecnie radiomaryjni, agnosctycy, zwolennicy neotomizmu i zwolennicy fenomenologii … Liczę na burzliwy przebieg dyskusji.